کویر مصر از آن جاهایی است که شاید شما هم فقط بارها و بارها اسمش را شنیده باشید و کمی وصف زیبایی‌هایش را. اما نه کویرش را از نزدیک لمس کرده‌اید و نه روستای زیبای مصرش را دیده‌اید و نه دریاچه نمکش را که یکی از آن اسامی شور اما محرک است. دریاچه نمک چجور جایی است؟ چقدر زیبا؟ چقدر خشک و چقدر جذاب؟

اولش آدم فکر می‌کند کویر که دیدن ندارد. به قول آدم بی‌ذوقی یک عالمه خاک است که همینطور تلمبار شده روی هم و از جایی به جایی می‌رود. اما این تپه‌های شنی و حرکت آرام آنها و جابجایی رمل‌ها از آن تصاویر زیباست. باید به کویر زد. خاکی و بی‌ریا روی زمین نشست و دقایق طولانی خیره شد به حرکت زیبا و بازی باد روی شن‌ها. از آن تصاویر بدیع است. و بعد غروب زیبای کویر. کمی از غروب دریا ندارد. رنگ قرمز آسمان دقیقا می‌افتد روی شن‌ها و انگار انعکاس خاصی دارد.

دریاچه نمک را چطور؟ تا حالا یک دریاچه نمک را از نزدیک دیده‌اید؟ شور شور و سرشار از نمک. اصلا چنین دریاچه‌ای چه شکلی است؟ یک سطح سفید که تا چشم کار می‌کند سفیدی است و بلورهای نمک یا نه چیز دیگری است؟

و بعد شب کویر و ستاره‌بارانش و دیدار از روستای زیبای مصر. جایی با خانه‌های خشتی و گلی درست رنگ کویر.

اینجا تا چشم کار می‌کند همه چیز ساکت است و ساکن و یک‌رنگ. انگار آدم را به یک آرامش خاصی دعوت می‌کند برای کشف دنیایی که تا حالا نظیرش را ندیده‌ای.

یکبار برنامه سفر به کویر را بگذارید. شک نکنید که بعد آن مسافر همیشگی کویرخواهید بود. چون می‌گویند کویر کسی را که یکبار گرفتار افسونش شده باشد، دیگر رها نخواهد کرد.